سیاه مشق

در حلقه ما نیست جایی بهر غم دوران
در مستی ما نیست رنگی از عمر گذران
در صد آینه پیدا نشد سلسله اشکی، اما
بر دف ابر زمانه کوبیده هر دم دل ما
دریای چشم تو دربند کشش های مهتاب
زده نقش سحابی بر صدف های پر خواب
باغچه ما لب پر شده از صورت ادوار تماشا
گردیده همه روی به مهرگرمی گردونه دوار
از ما نماند جز رنگ نیازی در جام باده پاییز
که برشوید و برشوبد و برنشاند غم شبدیز

سیاه مشق...

تماشایم کنچو صورت پنجره های خیس از بارانچو ژرفای عطر سنبل در بهارانچو شیرین لحظه ای خشکیده بر قاب عکسی چو آیینه ها مبهوت زیبایی ات من اینجایمگرچه باور این& سیاه مشق...ادامه مطلب

تارهای نگاهم را بنوازبه سرانگشتان سخنسخنی که از واهمه رسته استبر نیمه شبی که از ساقه خشکیده ماه روشنایش نیستبی قراری ما میان لکنت اشیادر حلقه های تشویش نمی  سیاه مشق...ادامه مطلب

و دست میکشم بر لبهایت

دست میکشم بر خطوط صورتت

دست میکشم بر چشمهایت

دست میکشم بر موهایت

و تو ترسیم ماه کامل مهربانی هستی

و زیبایی

انچنان گویا که ذهن من چو دردی ژرف

درمییابدت

سیاه مشق...

You wouldn’t believe me if I told youthat I never felt this way beforeit all happened the night I was playing my guitara little hand came in through my slippy windowand the little hand took me to plac سیاه مشق...ادامه مطلب