ترجمه قطعه ششم از مجموعه شعر اتاقک سیسیلی (SICILIAN SUITE) از DEREK WALCOTT

"there never really was a "we" or "ours

whatever each enjoyed was separate

a drizzle's drift, the slant of arrowing showers

on a hot road, on roofs, made them elate

but with a joy defined by separation

the languor of a glittering afteoon

when a bay's bowl is full of glittering coins

or a white road is paved by the full moon

the same delight that separates them joins

without conversion, but close to happiness

in accidental gusts that made the leaves

agree unanimously with one green yes

yet made a dark division of their lives

the clouds shone altar-white on moonlit nights

he was the stubbo, sacrificial victim

of his own hopes, like fireflies whose lights

are like false stars that, with the daylight, dim

واقعیت این است که هرگز “ما” یا “برای ما” معنایی نیافت

آنچه هرکدام لذتش را برد، جداگانه بود

بارش ریز و ارام باران، بارش تگرگی تند و تیز

بروی سطح داغ جادهای، یا روی پشتبامها

که آنها را سرخوش میساخت

اما به لذتی که در جدایش معنی شده بود

کاهلی بعدازظهری فروزان

زمانی که کاسه خلیج پر از سکههای درخشان است

یا جادهای سفید که به نور ماه کامل، سنگفرش شده است

همان لذتی که میگسلدشان، پیوندشان میدهد

بدون انطباق، اما همجوار سرخوشی

درتندبادهای تصادفی که برگها را ساختند

و همگی بر یک توافق سبز یکدل و همزبان بودند

با این وجود خطوط تقسیم تاریک بر هستیهاشان کشیدند

ابرهایی که محراب را نورافشان کردند، سپید در شبهایی که به نور ماه روشناند

او قربانی خیرهسر و از خودگذشتهای بود

از امیدهای خودساختهاش، همچون شبتابهایی که روشنیهاشان

همانند ستارههای ساختگیاست

که در روشنای روز، رنگ میبازند

سیاه مشق...