سرشب

پنجره من در مدار خسته ماه

چون نقطه کوچک قرمز ثانیهشماری

بر سپیدی ساعت

به دلهره ماندن رنگ باخته است

و دستهای سبز نوازش تو

در گلدانک

قد میکشند و زرد میشوند

و متن شب پر از صدای زیستن تو،

تکه تکه شدنها،

و پر از اصطکاک جاویدانه جستن توست

در بالش من

پروازی خوابیده و من

رویای بال زدنهایش را خواب میبینم.

+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۶/۰۴/۲۰ساعت 9:3 توسط آسیه عزیززنجانی |